गदिमांची बालगीते/बालकविता | Balgeete/Children Songs
  •  
  • Box-C-27
  • शेपटीवाल्या प्राण्यांची पूर्वी भरली सभा
  • Shepatiwalya Pranyanchi
  • ग.दि.माडगूळकर(गदिमा) | Ga.Di.Madgulkar


  •  

    शिक्षिका : शेपटीवाल्या प्राण्यांची पूर्वी भरली सभा,
    पोपट होता सभापती मधोमध उभा.
    पोपट म्हणाला, ‘‘मित्रांनो, देवाघरची
    लूट! तुम्हां-आम्हां सर्वांना एक एक
    शेपूट या शेपटाचे कराल काय ?’’
    एक मूल : गाय म्हणाली, ‘‘अश्शा अश्शा
    शेपटाने मी मारीन माश्या’’
    दुसरे मूल : घोडा म्हणाला,

    ‘‘ध्यानात धरीन,
    ध्यानात धरीन. मीही माझ्या शेपटीने
    असेच करीन, असेच करीन,’’
    तिसरे मूल : कुत्रा म्हणाला, ‘‘खुशीत येईन
    तेव्हा शेपूट हलवित राहीन.’’
    चौथे मूल : मांजरी म्हणाली, ‘‘नाही ग बाई
    कुत्र्यासारखे माझे मुळीच नाही, खूप
    खूप रागवीन तेव्हा शेपूट फुगवीन.’’
    पाचवे मूल : खार म्हणाली, ‘‘पडेल थंडी तेव्हा
    माझ्या शेपटीची मलाच बंडी.’’
    सहावे मूल : माकड म्हणाले, ‘‘कधी वर कधी
    बुडी, शेपटीवर मी मारीन उडी.’’
    सातवे मूल : मासा म्हणाला, ‘‘शेपूट म्हणजे
    दोन हात, पोहत राहीन प्रवाहात.’’
    आठवे मूल : कांगारू म्हणाले, ‘‘माझे काय ?’’
    शिक्षिका : ‘‘तुझे काय ? हा हा हा! शेपूट
    म्हणजे पाचवा पाय.’’
    सर्वजण : ‘‘शेपूट म्हणजे पाचवा पाय.’’
    शिक्षिका : मोर म्हणाला.
    शेपटीवाल्या
    प्राण्यांची
    नववे मूल : मोर म्हणाला ‘‘पीस पीस
    फुलवून धरीन
    पावसाळ्यात मी नाच
    करीन.’’
    शिक्षिका : पोपट म्हणाला, ‘‘छान
    छान ! देवाच्या देणगीचा
    ठेवा मान. आपुल्या
    शेपटाचा उपयोग करा.’’
    मुले : ‘‘नाहीतर काय होईल?’’
    शिक्षिका : ‘‘दोन पायाच्या माणसागत
    आपले शेपूट
    झडून जाईल.’’


गदिमा गौरव | Special Quotes
  • पं.महादेवशास्त्री जोशी
    गीतरामायण म्हणजे आदर्शाचा उत्तुंग पुतळा म्हटला, तर गीतगोपाल म्हणजे त्याच्या भोवतीच बहरलेले कुंजवन म्हणता येईल.तिथे प्रणाम करायचा,इथे विहार!गीतरामायणाची वाणी ही भारलेली आहे.तर गीतगोपालाची वाणी झंकारलेली आहे.गीतरामायण हा मराठी शारदेच्या मखरात बसतांना घालायचा मुकुट तर गीतगोपाल हा तिचा हळदीकुंकुवाला जातांना गळ्यात रुळवायचा रत्नहार म्हणणे संयुक्तिक ठरेल..
संबंधीत गाणी-कविता | Related Songs-Poems