गीतरामायण (आकाशवाणी,संगीत:सुधीर फडके | Geetramayan (Akashwani)
  • आपल्या सगळ्यांचे लाडके गीतरामायण ६० व्या वर्षात (हीरकमहोत्सवी) पदार्पण करीत आहे,महाकवी ग.दि.माडगूळकर व संगीतसुर्य सुधीर फडके यांच्या अलौकिक प्रतिभेतून साकारलेल्या गीतरामायणाची वाटचाल १ एप्रिल १९५५ रोजी पुणे आकाशवाणी पासून सुरु झाली.

    आज साठ वर्षे झाली तरीही रेडिओ, ग्रामोफोन, वृत्तपत्रे, कॅसेट, टेलिव्हीजन, संगणक, सीडी, इंटरनेट,फेसबुक,मोबाईल अ‍ॅप या सर्वच माध्यमातून यशस्वीपणे प्रवास करणारा हा एकमेव कलाविष्कार असावा!.

    गदिमा व बाबुजींबरोबर गीतरामायणाच्या निर्मितीत ज्या महान कलाकारांचा वाटा आहे त्यांचा उल्लेख करणे आज अपरिहार्य आहे,संयोजक सिताकांत लाड,गायक-गायिका माणिक वर्मा,लता मंगेशकर,ललिता फडके,मालती पांडे,वसंतराव देशपांडे,गजाननराव वाटवे,राम फाटक,व्ही.एल.इनामदार,सुरेश हळदणकर,बबनराव नावडीकर,चंद्रकांत गोखले,प्रमोदिनी जोशी,मंदाकिनी पांडे,योगिनी जोगळेकर,कुमुदिनी पेडणेकर,सुमन माटे,जानकी अय्यर,संगीत संयोजक प्रभाकर जोग व सौ.जोग,वादक अप्पा इनामदार,अण्णा जोशी,केशवराव बडगे व अनेक दिग्गज कलाकारांच्या अथक प्रयत्नातच गीतरामायणाचे यश सामावले आहे.
  • Box-C-19
  • धन्य मी शबरी श्रीरामा
    Dhanya Mee Shabari Shrirama

  • गीतकार: ग.दि.माडगूळकर      Lyricist: Ga.Di.Madgulkar
  • संगीतकार: सुधीर फडके      Music Composer: Sudhir Phadke
  • गायक: मालती पांडे      Singer: Malti Pande
  • अल्बम: गीतरामायण (आकाशवाणी)      Album: GeetRamayan (Akashwani)




  •     MP3 player is mobile compatible
        (हा प्लेअर मोबाईल वर पण चालतो)
  • धन्य मी शबरी श्रीरामा !
    लागलीं श्रीचरणें आश्रमा

    चित्रकुटा हे चरण लागतां
    किती पावले मुनी मुक्तता
    वृक्षतळिं या थांबा क्षणभर, करा खुळीला क्षमा

    या चरणांच्या पूजेकरितां
    नयनिं प्रगटल्या माझ्या सरिता
    पदप्रक्षालन करा, विस्मरा प्रवासांतल्या श्रमां

    गुरुसेवेंतच झिजलें जीवन
    विलेपनार्थे त्याचे चंदन
    रोमांचांचीं फुलें लहडलीं, वठल्या देहद्रुमा

    निजज्ञानाचे दीप चेतवुन
    करितें अर्चन, आत्मनिवेदन
    अनंत माझ्या समोर आलें, लेवुनिया नीलिमा

    नैवेद्या पण काय देउं मी ?
    प्रसाद म्हणुनी काय घेउं मी ?
    आज चकोरा-घरीं पातली, भुकेजली पौर्णिमा

    सेवा देवा, कंदमुळें हीं
    पक्‍व मधुरशीं बदरिफळें हीं
    वनवेलींनीं काय वाहणें, याविन कल्पद्रुमा ?

    क्षतें खगांचीं नव्हेत देवा,
    मीच चाखिला स्वयें गोडवा
    गोड तेवढीं पुढें ठेविलीं, फसवा नच रक्तिमा

    कां सौमित्री, शंकित दृष्टी ?
    अभिमंत्रित तीं, नव्हेत उष्टीं
    या वदनीं तर नित्य नांदतो, वेदांचा मधुरिमा