गीतरामायण (आकाशवाणी,संगीत:सुधीर फडके | Geetramayan (Akashwani)
  • आपल्या सगळ्यांचे लाडके गीतरामायण ६० व्या वर्षात (हीरकमहोत्सवी) पदार्पण करीत आहे,महाकवी ग.दि.माडगूळकर व संगीतसुर्य सुधीर फडके यांच्या अलौकिक प्रतिभेतून साकारलेल्या गीतरामायणाची वाटचाल १ एप्रिल १९५५ रोजी पुणे आकाशवाणी पासून सुरु झाली.

    आज साठ वर्षे झाली तरीही रेडिओ, ग्रामोफोन, वृत्तपत्रे, कॅसेट, टेलिव्हीजन, संगणक, सीडी, इंटरनेट,फेसबुक,मोबाईल अ‍ॅप या सर्वच माध्यमातून यशस्वीपणे प्रवास करणारा हा एकमेव कलाविष्कार असावा!.

    गदिमा व बाबुजींबरोबर गीतरामायणाच्या निर्मितीत ज्या महान कलाकारांचा वाटा आहे त्यांचा उल्लेख करणे आज अपरिहार्य आहे,संयोजक सिताकांत लाड,गायक-गायिका माणिक वर्मा,लता मंगेशकर,ललिता फडके,मालती पांडे,वसंतराव देशपांडे,गजाननराव वाटवे,राम फाटक,व्ही.एल.इनामदार,सुरेश हळदणकर,बबनराव नावडीकर,चंद्रकांत गोखले,प्रमोदिनी जोशी,मंदाकिनी पांडे,योगिनी जोगळेकर,कुमुदिनी पेडणेकर,सुमन माटे,जानकी अय्यर,संगीत संयोजक प्रभाकर जोग व सौ.जोग,वादक अप्पा इनामदार,अण्णा जोशी,केशवराव बडगे व अनेक दिग्गज कलाकारांच्या अथक प्रयत्नातच गीतरामायणाचे यश सामावले आहे.
  • Box-C-19
  • राम जन्मला ग सखी
    Ram Janmala Ga Sakhi

  • गीतकार: ग.दि.माडगूळकर      Lyricist: Ga.Di.Madgulkar
  • संगीतकार: सुधीर फडके      Music Composer: Sudhir Phadke
  • गायक: समूह गान      Singer: Chorus
  • अल्बम: गीतरामायण (आकाशवाणी)      Album: GeetRamayan (Akashwani)




  •     MP3 player is mobile compatible
        (हा प्लेअर मोबाईल वर पण चालतो)
  • चैत्रमास, त्यांत शुद्ध नवमि ही तिथी
    गंधयुक्त तरिहि वात उष्ण हे किती !

    दोन प्रहरिं कां ग शिरीं सूर्य थांबला ?
    राम जन्मला ग सखी राम जन्मला

    कौसल्याराणि हळूं उघडि लोचनें
    दिपुन जाय माय स्वतः पुत्र-दर्शनें
    ओघळले आंसु, सुखे कंठ दाटला

    राजगृहीं येइ नवी सौख्य-पर्वणी
    पान्हावुन हंबरल्या धेनु अंगणीं
    दुंदुभिचा नाद तोंच धुंद कोंदला

    पेंगुळल्या आतपांत जागत्या कळ्या
    'काय काय' करित पुन्हां उमलल्या खुळ्या
    उच्चरवें वायु त्यांस हंसुन बोलला

    वार्ता ही सुखद जधीं पोंचली जनीं
    गेहांतुन राजपथीं धावले कुणी
    युवतींचा संघ कुणी गात चालला

    पुष्पांजलि फेंकि कुणी, कोणी भूषणें
    हास्याने लोपविले शब्द, भाषणें
    वाद्यांचा ताल मात्र जलद वाढला

    वीणारव नूपुरांत पार लोपले
    कर्ण्याचे कंठ त्यांत अधिक तापले
    बावरल्या आम्रशिरीं मूक कोकिला

    दिग्गजही हलुन जरा चित्र पाहती
    गगनांतुन आज नवे रंग पोहती
    मोत्यांचा चूर नभीं भरुन राहिला

    बुडुनि जाय नगर सर्व नृत्यगायनीं
    सूर, रंग, ताल यांत मग्न मेदिनी
    डोलतसे तीहि, जरा, शेष डोलला